Ба ман зид набошед, ки каме вақтатонро сарф кунам. Ман як зани девонае ҳастам, ки дар бораи ҳаёт менависам. Ман эҳсосотро амиқ мебинам ва мехостам онҳоро тавассути ҳикояҳо, шеърҳо ва санъати тасвирӣ баён кунам.

Ҳар як ҳикоя ё шеъре, ки боре навишта шудааст, як эҳсосе буд.